Monthly Archives: December 2011

ΠΟΝΟΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ

 

Πολλά είναι τα εργαλεία της φθοράς που χρησιμοποιεί ο χρόνος

για να καλλιεργήσει ενθύμηση στο σώμα και το μυαλό μας.

Με το άροτρο των πράξεων ανασκάπτει τις μέρες μας

αρχίζοντας τη σπορά.

Αμέσως μετά, χωρίς καμιά πρόφαση, αποσύρεται

αφήνοντας σε εμάς την ευθύνη για τη διαδικασία της διάρκειας.

Συναισθηματικός πόνος είναι η πικρή συγκομιδή

των ανεκπλήρωτων υποσχέσεων,

των λαθών και των τύψεων που παραμένει αδιάθετη.

Εξοντωτικό απόθεμα μνήμης .

Πόνος των αισθήσεων χωρίς επίλογο.

 

Στο διηνεκές.

Γιάννης Τόλιας


ΕΠΙΤΗΔΕΙΟΣ ΘΕΟΣ

 

Αυτός ο επιτήδειος θεός, ο Χρόνος, σε ορισμένους ανθρώπους

επιφυλάσσει  και μιαν άλλη εποχή. 

Την εποχή της συντριβής. 

Αφανίζει από τη σκέψη κάθε ελπίδα, αποδακρύει το μέλλον

και προσφέρει στέγη σε ένα ζοφερό κι αδιέξοδο παρόν. 

Προτρέπει σε πράξεις αλληλοεξόντωσης ανθρώπων που κάποτε

ο ένας ζούσε μέσα στον άλλον. 

 

Βεβαίως, οι απόντες αγαπημένοι είναι πάντοτε αθώοι για τον Χρόνο. 

 

Όμως στο φάκελο των ημερών, τον ανεπίδοτο,

θα υπάρχει  το παράπονο μιας φράσης,

πικρά να υπενθυμίζει:

 

Αν όμως ό,τι έδινα ελάμβανα,

τότε γιατί η άνοιξη

δεν συνέχισε μαζί σου για λίγο ακόμα;

Γιάννης Τόλιας


ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΡΩΤΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

 

Στιγμές που επιχειρούν κυριαρχία μέσα στο χρόνο.

Όμως πάσχουν από άγνοια κινδύνου.

Οι ερωτικές ιαχές θριάμβου δεν τον τρομάζουν.

Ξεφυλλίζει τόσο γρήγορα το βιβλίο των ημερών

και τοποθετεί αυτός, όπου θέλει, το σελιδοδείκτη της αναμέτρησης.

Ούτε η πιο μαχητική ανάμνηση δεν μπορεί να σταθεί ανίκητη

μπροστά του.

Ξέρει αυτός  να χειρίζεται επιδέξια το πιο αποτελεσματικό όπλο του·

τη φθορά.

 

Υ.Γ. Έτσι λοιπόν, σε κάθε αναμέτρηση μαζί του

ας υπάρχει ένας αυτόπτης· τουλάχιστον να μαρτυρεί

τη γενναιότητα της πτώσης μας.

Γιάννης Τόλιας


Η ΑΛΗΘΕΙΑ

 

Η αλήθεια υπόκειται σε πλήθος υποκειμενικών ερμηνειών.

Εξαρτάται ο τρόπος που την βλέπεις:

 

Ανώδυνα, εάν απλώς την κοιτάς·

με μόχθο, αν την παρατηρείς·

σπανίως, όταν με σοφία την ερμηνεύεις

και αιματηρά, όταν την εκπορθείς.

 

Ο δημιουργός με τη γραφίδα του διαρρηγνύει το κέλυφος της αλήθειας.

Αποδομεί κάθε νόημά της.

Στέκεται αντιμέτωπος, γιατί παλεύει να αποδείξει ότι δεν είναι άτρωτη.

Η κοινή αλήθεια στερεί από τον δημιουργό το βασικό συστατικό συγκίνησης.

 

Τη φαντασία.

Γιάννης Τόλιας


ΨΕΜΑ

 

«Αλήθεια, α στερητ.+ λήθη προσδιορίζει γεγονότα ή πράγματα

που δεν είναι δυνατόν να λησμονηθούν ή να αποκρυβούν»

Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γεωργίου Δ. Μπαμπινιώτη

 

 

 

 

Η αλήθεια, σκληρή λέξη, τιμωρός

σου στερεί τη διαδικασία της λήθης

και σε καταδικάζει σε μια συνεχή και δια βίου επώδυνη υπόμνηση.

Επιστρέφει την φθαρμένη πραγματικότητα μιας εποχής περασμένης.

Απουσιολόγος αριστούχος του χρόνου, δεν σου χαρίζει

ούτε μια απουσία λησμονιάς.

Ω! ψέμα εφήμερο, επινόηση, και κρύπτη της φαντασίας.

 

Υ.Γ. Η μυστική συνάντηση με το γοητευτικό ψέμα

είναι η ανομολόγητη αμαρτία της αλήθειας.

 

 

Η αλήθεια έχει πολλές όψεις και εκδοχές.

Διαλέγουμε όποια μας συμφέρει.

Το ψέμα όμως έχει μια και μόνη συναρπαστική εκδοχή.

Ένα περίτεχνο ψέμα διαθέτει θεατρικότητα.

Μια φτωχή εκδοχή της αλήθειας, θεατρινισμό.

Το ψέμα προσφέρει θαλπωρή.

Η αλήθεια, παγετώνα.

Το ψέμα κοχλάζει στην κόλαση της φαντασίας.

Λεπτοτέχνημα απάτης.

Μεταίχμιο ονειρικού με το γήινο, μπισκότο τραγανό

με παχιά στρώση σοκολάτας ψημένο στο φούρνο της επινόησης.

 

Υ.Γ. Μήπως και το όνειρο ψέμα της αλήθειας μας δεν είναι;

 

 

Θέλει τέχνη και φαντασία το ψέμα.

Είναι φιλόξενο και ανοίγει διάπλατα την πόρτα του

σε κάθε χτύπημα.

Μου αρέσει να ζω την περιπέτεια ενός ψέματος

έχοντας την εκ των προτέρων γνώση.

Αγκαλιάζω τρυφερά τα ψέματα,

ιδίως αυτά που σου κλείνουν πονηρά το μάτι

και σου ζητούν να μην τ’ αποκαλύψεις.

Υπάρχουν ψέματα που σε προστατεύουν

από το ψύχος της πραγματικότητας

και σε σκεπάζουν στοργικά τη νύχτα.

Είναι γλυκό κουταλιού το ψέμα·

σ’ ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα, είναι παγωτό σοκολάτα.

 

Υ.Γ. Με διώχνει η υποκρισία, γιατί είναι ένα κουραστικό ψέμα διάρκειας.

 

 

Μου αρέσει πολύ το χειροποίητο ψέμα.

Αυτό που σε μια αδιόρατη γωνιά του γράφει Hand Made in Life.

Η συναρπαστική διαδικασία της σύλληψης

της κυοφορίας της γέννησης και τελικώς της δωρεάς.

Γιατί, όταν χαρίζεις ένα ψέμα, είναι σαν να προσφέρεις ένα κομμάτι

ζώντος εφήμερου ονείρου.

Τι μας αναγκάζει να επινοούμε ψεύδη;

Η απάντηση είναι εύκολη. Η ίδια η ζωή. Η σκληρή της πραγματικότητα.

Πόσο δροσίζει τις μέρες μου, όταν φυσάει ο άνεμος

ενός γυναικείου ψέματος.

Αδύναμος της δυσπιστίας

χάνομαι στον λαβύρινθο της σαγήνης του

και πιστεύω.

 

Υ.Γ. Το ερωτικό ψέμα εκφέρεται μέσα από βρυχηθμούς ψιθύρων

και ηδύνει τον ωτακουστή μάρτυρα,

το Χρόνο!

Γιάννης Τόλιας