Monthly Archives: March 2012

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ

 

Πότε επιτέλους θα κοπάσει αυτή η αντάρα της ανθοφορίας;

Τελευταίες μέρες της άνοιξης και ακόμα με χτυπούν

τα κύματα των αρωμάτων.

Περιπλανώμενη γύρη αναμνήσεων που αναζητά στέγη στις μέρες μου.

 

Με κούρασε αυτή η αγρύπνια της υποδοχής.

Γερμένο κάτω από το γέρικο πεύκο, εκεί με συναντά

και με εξολοθρεύει το όνειρο της πραγματικότητας.

Γιάννης Τόλιας

Advertisements

ΑΝΕΡΜΗΝΕΥΤΗ

 

Οι εποχές δεν νοιάζονται για την παρουσία μας.

Έχουν το δικό τους ρυθμό δημιουργίας.

Παγερά αδιαφορούν για τα συναισθήματά μας.

Η άνοιξη είναι ανερμήνευτη.

Εμείς αυθαίρετα χρησιμοποιούμε το εξαίσιο σκηνικό της

για τα δικά μας, εφήμερα δράματα.

 

Πάντα θα είμαστε οι θεατές του οργασμού της.

Ανεπαρκείς των ημερών για να τον περιγράψουμε.

Γιάννης Τόλιας


ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

 

Είναι άδικο· ένα ακόμα από τα πολλά της ζωής.

Χωρίς να φταις, να μην μπορείς να ανταποκριθείς

σε αυτήν την αβρή πρόσκληση του χρόνου.

Πώς να βαδίσεις σε αυτά τα ολάνθιστα μονοπάτια της συνάντησης

με τέτοια πένθιμη διάθεση;

Όταν μέσα από ολονύκτιες αγρύπνιες των επιθυμιών

κανένας  θεός των εκπληρώσεων

δεν σε ελεεί ούτε με το ελάχιστο της αναμονής μιας ελπίδας.

 

Έτσι λοιπόν, η άνοιξη είναι εδώ·

κι εγώ παρών, διάχυτος στη λύπη.

Γιάννης Τόλιας


Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΘΕΝΕΙΑ

 

 

Η απουσία είναι ασθένεια που οι  περισσότεροι κάποτε

έχουμε νοσήσει από αυτήν.

Το παράδοξο είναι ότι μερικές φορές

αυτός που μας  την μεταδίδει είναι υγιής.

Ακόμα και ο Χρόνος με τις δικές του παρεμβάσεις στη ζωή μας

προκαλεί αυτήν την αρρώστια.

Νοσούμε από απουσία, σημαίνει ότι μέσα μας ο ξενιστής

-που ονομάζεται μνήμη- τρέφεται από τις αντοχές του συναισθήματος.

 

Η προσπάθεια της σκέψης να αναβιώσει

τις  μεγάλες στιγμές των απόντων

μέσα από μια θεατρική παράσταση των αισθήσεων.

 

Παράσταση που συνεχώς αναβάλλεται από τη θλίψη,

διότι ο αναντικατάστατος συμπρωταγωνιστής μας

πάντα λείπει.

Γιάννης Τόλιας


ΥΣΤΕΡΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ

 

 

Ι

Πολλές φορές

η απουσία είναι μια σκληρή αλλά δίκαιη τιμωρία

για την ατολμία και τις παραλείψεις μας.

 

 ΙΙ

Τα διαστήματα απουσίας είναι ένα είδος περίθαλψης

των νοσούντων της έντονης παρουσίας του άλλου.

Μια περίοδος που ο ασθενής αναρρώνει

από το εμπύρετο εκ γενετής συναίσθημα.

Διαδικασία μιας βαθιάς ίασης

με θαυματουργό φάρμακο την απόσταση των πράξεων.

 ΙΙΙ

Κατακλυσμιαίες  στιγμές του παρελθόντος.

Ένα αβάσταχτο μείγμα απώλειας και μοναξιάς

που περνάει στο αίμα.

Μόνο μια αυτοχειρία με την κάμα των λέξεων

μπορεί να τις εξιστορήσει.

Γιάννης Τόλιας


ΣΚΕΨΗ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ

 

 

Η σκέψη είναι διαδικασία του μυαλού.

Επεξεργάζεται, συμπεραίνει και παίρνει αποφάσεις.

Αν έχει αρωγό και μια πλούσια φαντασία, τόσο το καλύτερο.

Η πράξη είναι η εφαρμογή, η υλοποίηση της σκέψης.

Είναι μια σκηνή της ζωής που συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις μας.

Γι’ αυτό και η εκτέλεση μιας πράξης είναι συγκλονιστική

από το ακαριαίο έως το αιώνιο της διάρκειάς της.

Κι αν την σκέψη τρυφερά την αγκαλιάζει ο αθώος

ή ένοχος προσχεδιασμός, την παράτολμη πράξη την αποθεώνει

η στιγμιαία επινόηση.

 

Άλλωστε, οι ανεξίτηλες στη μνήμη πράξεις

είναι περισσότερο εκείνες

που αρνήθηκαν τη συμπόρευση με τη σκέψη

και αυτόνομα επιχείρησαν.

Γιάννης Τόλιας